Αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν, θα είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Νέας Κορέας, αλλά το παρελθόν της είναι δίκοπο μαχαίρι στις προσπάθειές της.
Η Παρκ Γκεούν-χίε ήταν 22 ετών όταν ξέπλυνε το αίμα από το φόρεμα της δολοφονημένης μητέρας της. Πέντε χρόνια αργότερα, όπως εξιστορεί στην αυτοβιογραφία της, κρατούσε το βουτηγμένο στο αίμα πουκάμισο του πατέρα της, του δικτάτορα που δολοφονήθηκε.
Τώρα, στα εξήντα της πλέον, βρίσκεται στο κατώφλι της εξουσίας ως υποψήφια των συντηρητικών. Οι δημοσκοπήσεις τη δείχνουν να προηγείται για τις εκλογές που θα γίνουν τον Δεκέμβριο, ωστόσο στο μυαλό πολλών Νοτιοκορεατών είναι συνδεδεμένη με τον πατέρα της που είχε επιβάλει επί δεκαοκτώ χρόνια τη στρατιωτική του χούντα. Ηταν ένα διάστημα που έχει καταγραφεί ως πορεία εξόδου από τη φτώχεια, σε βάρος όμως των ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Παρκ ξέρει ότι αυτό θα είναι και το χαρτί που θα «παίξουν» οι πολιτικοί της αντίπαλοι, γι' αυτό φροντίζει να εστιάσει στη μνήμη της μητέρας της, Γιουκ Γιουνγκ-σοό που ήταν γνωστή ως «η μητέρα του έθνους».
Η Γιουκ έμεινε στην ιστορία για τη φιλανθρωπική της δράση, με την επίσκεψή της σε αποικία λεπρών να έχει πάρει μυθικές διαστάσεις, αφού εκεί την είχε καταγράψει ο φακός να κάνει χειραψίες και να αγκαλιάζει τους ασθενείς.
Η Παρκ όμως μπορεί να ποντάρει και στην καλή εντύπωση που κάνει στους Νοτιοκορεάτες ο πολύ απλός τρόπος ζωής της. Είναι ανύπαντρη και ζει σε ένα απλό σπίτι στη Σεούλ, ντύνεται κλασικά, ενώ το 70s κούρεμά της παραπέμπει και αυτό στην εικόνα της μητέρας της.
Η υποψηφιότητά της ωστόσο για την προεδρία δεν είναι η πρώτη της απόπειρα στην πολιτική. Το 1979, όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας της από τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, εξαφανίστηκε και βγήκε και πάλι στο προσκήνιο το 1997, οπότε και δήλωσε ότι ήθελε να βοηθήσει για τη σωτηρία της χώρας από την ασιατική οικονομική κρίση.
Και τότε είχε διακηρύξει ως όραμά της αυτό που είχε η μητέρα της, δηλαδή τη δημιουργία των συνθηκών για μια κοινωνία με περισσότερη ισότητα.
