Το αξιολάτρευτο πολικό αρκουδάκι που βρέθηκε 700 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του

Από την Αρκτική στη Σιβηρία με μια ανάσα

Ένα μικρό αρκουδάκι περιπλανήθηκε μόνο και έρημο για 700 και πλέον χιλιόμετρα, χάνοντας τον δρόμο για το παγωμένο φυσικό περιβάλλον του.

Οι ειδικοί ξύνουν μάλιστα το κεφάλι τους για το πώς κατάφερε έναν τέτοιο άθλο στην ηλικία του, να επιβιώσει δηλαδή σε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι.

Το μόλις εννιά μηνών θηλυκό αρκουδάκι ξεκίνησε από τις παγωμένες ακτές του Αρκτικού Ωκεανού και έφτασε σε ποτάμι της Σιβηρίας, όπου το βρήκαν οι ντόπιοι ψαράδες και το τάισαν την ψαριά τους.



Η Ούμκα, όπως την είπαν, έκανε και μερικούς καλούς φίλους, τα σκυλιά των ντόπιων, αποφεύγοντας μαεστρικά τις καφέ αρκούδες της περιοχής, που είναι ιδιαιτέρως επιθετικές αυτή την εποχή, καθώς ετοιμάζονται για τη χειμερία νάρκη.



Η Ούμκα πήρε τελικά τον δρόμο για τον Ζωολογικό Κήπο της Μόσχας, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Siberian Times», καθώς οι ζωολόγοι ανησυχούν πως όλη αυτή η επαφή με τον άνθρωπο δεν καθιστά ασφαλή την επιστροφή της στην άγρια φύση.



Παρά το επικών διαστάσεων ταξίδι της όμως, οι ειδικοί τη βρήκαν καλά στην υγεία της. Αυτό που δεν βρήκαν καλό είναι η κλιματική αλλαγή που απειλεί πια ευθέως το φυσικό habitat της πολικής αρκούδας…

Απελευθερώνονται τσακάλι και δύο γερακίνες

Απελευθερώνονται τσακάλι και δύο γερακίνες

Μετά από δύο μήνες περίθαλψης στο σταθμό του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής ANIMA, έφτασε η μεγάλη ώρα της απελευθέρωσης για το νεαρό αρσενικό τσακάλι που είχε εντοπιστεί και «συλληφθεί» στις 23 Νοεμβρίου του 2012 από τους φύλακες του Φορέα Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού κατά τη διάρκεια της περιπολίας τους στην περιοχή του Υγροτόπου Μουστού.
Το νεαρό τσακάλι ήταν γεμάτο πληγές από δαγκώματα άλλων ζώων- πιθανώς σκύλων- και πολύ ταλαιπωρημένο. Σύμφωνα με τους ειδικούς της Ομάδας Περίθαλψης του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής ANIMA, παρ΄ όλη την κακή του κατάσταση ανταποκρίθηκε πολύ γρήγορα στο πρόγραμμα περίθαλψης και η ανάρρωσή του ήταν γρήγορη. Θα παραμείνει ακόμη λίγο καιρό στη φροντίδα του Συλλόγου και θα γυρίσει στον τόπο του στα τέλη Ιανουαρίου.
Το μικρό τσακάλι είναι πλέον έτοιμο να επιστρέψει στη φύση και προκειμένου να εξασφαλιστεί η άμεση και ασφαλής επιστροφή του άγριου ζώου, θα απελευθερωθεί στη θέση Χερονήσι, στην Προστατευόμενη Περιοχή Όρους Πάρνωνα – Υγροτόπου Μουστού, την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013 στις 11:00 π.μ.
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η απελευθέρωση πουλιών που αποθεραπεύτηκαν πρόσφατα, και ειδικότερα δύο γερακίνων που φιλοξενούνται μέχρι σήμερα στην ANIMA και είναι έτοιμες για να ακολουθήσουν τη διαδικασία επανένταξής τους στη φύση.
Ο Φορέας Διαχείρισης, θέλοντας να ευαισθητοποιήσει μικρούς και μεγάλους σε θέματα που αφορούν το οικοσύστημα της περιοχής, προσκαλεί όλους τους φίλους της Προστατευόμενης Περιοχής, να παραβρεθούν στη μοναδική αυτή εμπειρία της απελευθέρωσης του τσακαλιού και των γερακίνων στη φύση.
Οι απελευθερώσεις θα γίνουν από μαθητές που θα επιλεγούν μετά από κλήρωση, και θα συνοδεύονται από μία εκδήλωση ευαισθητοποίησης για την προστασία της βιοποικιλότητας και την περίθαλψη της άγριας ζωής στην Προστατευόμενη Περιοχή, που θα οργανωθεί από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης.

Λεμούριοι: τα πλάσματα της νύχτας

Ο λεμούριος είναι είδος προπίθηκου, της τάξης των πρωτευόντων. Αποτελεί ενδημικό είδος στη Μαδαγασκάρη και το είδος καφέ λεμούριος απειλείται με εξαφάνιση. Επίσης, αρκετά είδη απειλούνται εξαιτίας της λαθροθηρίας.

Η ονομασία τους προέρχεται από το λατινικό lemures, που σημαίνει: «πνεύματα της νύχτας» και αναφέρεται στα έντονα και εκτυφλωτικά μάτια των νυκτόβιων ειδών.Η κοινή και γνωστότερη ονομασία του ζώου, που χρησιμοποιείται πιο πολύ σήμερα είναι λεμούριος.

«Κλιματισμός» για ελέφαντες

Το τρίχωμα κατά την εξέλιξη, αναπτύχθηκε στα θηλαστικά με σκοπό τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος σε συνθήκες ψύχους. Στην περίπτωση του ελέφαντα όμως τα πράγματα, σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον, στις ΗΠΑ, είναι πολύ διαφορετικά.

Συγκεκριμένα, οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι το αραιό επιδερμικό τρίχωμα του αφρικανικού και του ασιατικού ελέφαντα έχει σκοπό να δροσίζει τα μεγαλόσωμα ζώα από τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στις περιοχές όπου ζουν.

Τρίχωμα, ίσον… δροσιά!

Όπως αναφέρουν σε δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «PLoS ONE» οι ερευνητές μελέτησαν την επίδραση που έχει η πυκνότητα του τριχώματος σε αφρικανικούς και ασιατικούς ελέφαντες, ως προς τη θερμορύθμιση του οργανισμού τους. Ανακάλυψαν λοιπόν, ότι το τρίχωμα των συγκεκριμένων ζώων ενισχύει την ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν τις υψηλές θερμοκρασίες τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και της νύχτας.

Τρίχωμα αφρικανικού (Α) και ασιατικού ελέφαντα (Β)

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ενώ το πυκνό τρίχωμα αρκετών ειδών λειτουργεί θερμομονωτικά, διατηρώντας τις υψηλές θερμοκρασίες του οργανισμού, στην περίπτωση του ελέφαντα το αραιό τρίχωμα βοηθά στη διαδικασία της απελευθέρωσης θερμότητας από το σώμα.

Οι ελέφαντες λόγω του μεγάλου σωματικού τους όγκου αλλά και της γεωγραφικής τους θέσης, έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για απελευθέρωση θερμότητας συγκριτικά με άλλα ζώα.

«Το αραιό τρίχωμα αυξάνει την απελευθέρωση της θερμότητας από το δέρμα του ελέφαντα και βοηθά το μεγαλόσωμο αυτό ζώο να ανταπεξέλθει στις θερμορυθμιστικές του ανάγκες» υπογραμμίζει ο δρ Ελι Μπου-Ζαίντ ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Πηγή:tovima

WWF - Χίος: Η επόμενη μέρα

Τα 148.000 στρέμματα που κατέκαψε η πυρκαγιά στη Χίο, τον Αύγουστο, καθιστούν το 2012 ως το έτος με τις μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις που έχει γνωρίσει το νησί την τελευταία...
30ετία.

Μια τέτοιας έκτασης καταστροφή απαιτεί άμεσα αλλά και μακροχρόνια μέτρα, προκειμένου να μην αλλάξει περαιτέρω το φυσικό τοπίο του νησιού, καθώς η δασική βλάστηση της Χίου υποβαθμίζεται διαχρονικά.

Η επόμενη μέρα βρίσκει λοιπόν πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και κοινωνία αντιμέτωπες με μια σειρά ζητημάτων που απαιτούν άμεση και αποφασιστική διαχείριση, όπως: τα απαραίτητα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα, η κτηνοτροφία, η υλοτομία, το κυνήγι, η παρακολούθηση των καμένων εκτάσεων, καθώς και οι στοχευμένες δράσεις αποκατάστασης της φυσικής βλάστησης.

Τα παραπάνω προκύπτουν ως βασικά συμπεράσματα της επιτόπιας απογραφής και έρευνας από το WWF Ελλάς, η οποία κατέληξε στην ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο: «Οικολογικός απολογισμός της πυρκαγιάς του Αυγούστου 2012 στη Χίο: Γενικά στοιχεία, επιπτώσεις, προτάσεις».

Σύμφωνα με την αναφορά του WWF Ελλάς, από το σύνολο των καμένων εκτάσεων, το 66,6% αφορούσε σε φυσική βλάστηση ενώ το 31,6% σε καλλιέργειες. Όπως μάλιστα προκύπτει από τη μελέτη του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (ΙΜΔΟ & ΤΔΠ) του ΕΘΙΑΓΕ και του WWF Ελλάς, «Δασικές πυρκαγιές Νήσων Αιγαίου, 1983-2005», η φετινή πυρκαγιά είχε μακράν το μεγαλύτερο κόστος σε καμένα στρέμματα (148.000), καθώς τα αμέσως πιο καταστροφικά καλοκαίρια ήταν αυτά του 1988 και 1987, με 83.670 και 48.196 στρέμματα καμένων εκτάσεων αντίστοιχα.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι η φυσική βλάστηση του νησιού παρουσιάζει εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες μια συνεχιζόμενη υποχώρηση, δίνοντας τη θέση της σε «άγονη γη». Πιο συγκεκριμένα, κατά την εικοσαετία 1987 – 2007, θαμνότοποι και πευκοδάση υποχώρησαν κατά 30,5% και 12,3% αντίστοιχα, ενώ οι «λοιπές καλύψεις γης» που αφορούν κυρίως σε φυσική βλάστηση που μετατράπηκε σε «άγονη γραμμή», αυξήθηκαν κατά 31,8%.

Δεδομένης λοιπόν της γενικότερης υποβάθμισης των τελευταίων δεκαετιών αλλά και της τεράστιας καταστροφής που έζησε το νησί τον περασμένο Αύγουστο, το WWF Ελλάς προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και παρεμβάσεις, τα οποία καθίστανται επιτακτικά.

· Στις περιοχές που κάηκαν νεαρά πεύκα ή εκτάσεις, οι οποίες είχαν αναδασωθεί λόγω παλαιότερων πυρκαγιών, είναι απαραίτητο να προγραμματιστούν νέες αναδασώσεις με είδη που υπάρχουν στο νησί.

· Ιδιαίτερη προσοχή οφείλει να δοθεί στη διαχείριση της κτηνοτροφίας και της βόσκησης, καθώς η συγκεκριμένη παραγωγική δραστηριότητα αποτελεί ίσως τον «υπ’ αριθμό ένα» κίνδυνο για τη φυσική αναγέννηση των καμένων εκτάσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι κτηνοτρόφοι πρέπει να ενημερωθούν άμεσα για το καθεστώς προστασίας των αναδασωτέων περιοχών και τις σχετικές κυρώσεις, σε περίπτωση παράνομης δραστηριότητας. Επίσης, είναι απαραίτητη η παροχή ζωοτροφών για τη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της έλλειψης τροφής, καθώς και μια ενδεχόμενη επανεξέταση αναδασωτέων περιοχών από προηγούμενες πυρκαγιές, οι οποίες δεν κινδυνεύουν πλέον από τη βόσκηση και θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια εναλλακτική για τους κτηνοτρόφους.

· Η υλοτομία πρέπει να γίνει με ήπιο και επιλεκτικό τρόπο, πάντοτε βέβαια υπό την αυστηρή επίβλεψη της Δασικής Υπηρεσίας. Οι άδειες επιβάλλεται να είναι αυστηρά ονομαστικές, ενώ για τη διευκόλυνση του ελέγχου είναι απαραίτητο να καθορίζουν επακριβώς τον χώρο, τον όγκο αλλά και τη χρονική διάρκεια απόληψης.

· Η απόφαση της Διεύθυνσης Δασών Χίου για την απαγόρευση του κυνηγιού σε περιοχή ευρύτερη της καμένης (έκταση 258.031 στρεμμάτων) για τρία χρόνια, υπήρξε κρίσιμη και καθόλα ορθή. Παρόλα αυτά θα πρέπει να υπάρξει αυστηρός έλεγχος από τη Διεύθυνση Δασών για την τήρηση της παραπάνω απόφασης απαγόρευσης και να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην επιτήρηση των άκαυτων νησίδων βλάστησης.

· Τα αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα απαιτείται να είναι στοχευμένα και άμεσα, ενώ η ήπια κλίση του εδάφους στην πλειονότητα των καμένων εκτάσεων επιτρέπει στις αρχές να εστιάσουν σε μικρής κλίμακας παρεμβάσεις, κυρίως στις πευκόφυτες καμένες περιοχές.

«Ο οικολογικός απολογισμός μιας πυρκαγιάς αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά εργαλεία που το WWF Ελλάς παρέχει σε πολιτεία, αρμόδιους φορείς και τοπική κοινωνία, προκειμένου η επόμενη μέρα να σχεδιαστεί με στέρεο και αποτελεσματικό τρόπο. Οφείλουμε σαν χώρα να προστατεύσουμε το φυσικό μας κεφάλαιο, τόσο με την κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού συστήματος δασοπροστασίας, όσο και με την ορθή και τεκμηριωμένη διαχείριση των επιπτώσεων των πυρκαγιών. Η αξιοποίηση των πολύ συγκεκριμένων προτάσεων και λύσεων που εμπεριέχει ο συγκεκριμένος απολογισμός, επαφίεται στους αρμοδίους και τους πολίτες. Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε παρόντες, προκειμένου να στηρίξουμε αλλά και να πιέσουμε προς τη σωστή κατεύθυνση», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας.

Ένα ATM που δίνει λεφτά

Ανακυκλώνουμε τα παλιά κινητά ή mp3s και παίρνουμε λεφτά; Ακούγεται σίγουρα ενδιαφέρον! Στις ΗΠΑ συμβαίνει ήδη, άρα σύντομα θα φτάσει και σε εμάς. Είναι ένα μηχάνημα, το οποίο μοιάζει με ATM και δίνει τη δυνατότητα σε όποιον έχει μία παλιά συσκευή κινητού τηλεφώνου ή mp3 player (ακόμη και σπασμένη!) να τη δώσει και να πάρει πίσω χρήματα.

Το EcoATM είναι ήδη σε 150 σημεία (εμπορικά κέντρα, σούπερ μάρκετ κλπ) σε 10 πολιτείες των ΗΠΑ και υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος του έτους θα έχουν τριπλασιαστεί. Αυτό το ATM είναι μία πολύ καλή λύση και αυτούς που θέλουν να ξεφορτωθούν το παλιό τους κινητό (ειδικά εν όψει του νέου iphone) και να πάρουν πίσω χρήματα αλλά και για το περιβάλλον! Ήταν καιρός να γίνει ένα βήμα παραπάνω στην ανακύκλωση τεχνολογικών συσκευών, που συχνά κατέληγαν σε κάδους απορριμάτων.

Πώς λειτουργεί;

Πρώτο βήμα είναι να τοποθετήσουμε τη συσκευή στο EcoATM για να την ελέγξει και να την αναγνωρίσει.

Μετά απάυτό, ζητάει κάποιες επιπλέον προσωπικές πληροφορίες από τον κάτοχο της συσκευής, ώστε να εξακριβώσει τη νόμιμη κατοχή του προϊόντος.

Δεύτερο βήμα είναι να ψάξει το μηχάνημα για την υψηλότερη τιμή που θα έπαιρνε κανείς για το συγκεκριμένο gadget.

Τρίτο βήμα είναι η αποδοχή της συναλλαγής και η παραλαβή των χρημάτων.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία, ο χρήστης μπορεί να αλλάξει γνώμη και να πάρει πίσω τη συσκευή του.

Τα αριθμητικά αποτελέσματα όσον αφορά στις συσκευές που έχουν ανακυκλωθεί μέχρι σήμερα, είναι εντυπωσιακά, αν λάβουμε υπόψη μας ότι η επιχείρηση ecoATM ξεκίνησε ως startup πριν από ενάμισυ χρόνο περίπου. Επομένως, δεν έχουμε, παρά να αναμένουμε την εξάπλωσή του και σε άλλες χώρες και να παίρνουμε παραδείγματα υλοποίησης ιδεών που γίνονται πραγματικότητα.

Καθάρισαν το βυθό στη Μονεμβασιά

Το Τμήμα Περιβαλλοντικών Δράσεων της ΜΚΟ Υδροναύτες σε συνεργασία με τον πολιτιστικό σύλλογο Παλαιάς Μονεμβασιάς, ολοκλήρωσαν με απόλυτη επιτυχία τον καθαρισμό βυθού στην περιοχή της παραλίας παλαιάς Μονεμβασιάς, το Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012.

Στον πανέμορφο βυθό της περιοχής βρίσκονταν διάσπαρτα συντρίμμια και μεγάλα μεταλλικά μέρη προσαραγμένου πλοίου που ανελκύστηκε πρόσφατα, τα οποία επιβάρυναν σε πολύ μεγάλο βαθμό το οικοσύστημα της περιοχής και αποτελούσαν κίνδυνο τραυματισμού για τους κολυμβητές καθώς πολλά από τα σκουριασμένα συντρίμμια βρίσκονταν σε βάθος μικρότερο των 2 μέτρων.

Μετά από ιδιαίτερα δύσκολες και επίπονες προσπάθειες οι εθελοντές μπόρεσαν να αποκαταστήσουν την εικόνα του βυθού και να πετύχουν τους στόχους που είχαν τεθεί κατά τον σχεδιασμό της δράσης.

Οι φωτογραφίες κατοικίδιων αυξάνουν την παραγωγικότητα

Γνωρίζατε ότι η φωτογραφία ενός κατοικίδιου στο γραφείο σας κάνει παραγωγικότερους; Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται έρευνα που διεξήχθη στην Ιαπωνία.

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Χιροσίμα διενήργησαν δοκιμές προκειμένου να διαπιστώσουν τα αποτελέσματα της έκθεσης σε εικόνες όμορφων ζώων στην παραγωγικότητα και την ολοκλήρωση καθηκόντων. Σαρανταοκτώ μαθητές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες των 24 έκαστη και έπαιξαν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής.

Η πρώτη ομάδα κοιτούσε σε μικρά ζώα, ενώ η δεύτερη σε ενήλικα. Η έρευνα έδειξε πως η πρώτη ομάδα είχε καλύτερες επιλογές στο παιχνίδι, ενώ οξύνθηκε και η ικανότητα της μνήμης.

Γιατί όμως συνέβη αυτό;

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν πως οι άνθρωποι όταν μιλούν σε μωρά ελαττώνουν το ρυθμό του λόγου. Οι Ιάπωνες επιστήμονες εικάζουν πως οι εικόνες νεογνών ζώων ίσως επιφέρουν το ίδιο αποτέλεσμα στον εγκέφαλο και έτσι αυξάνουν την ακρίβεια λήψης αποφάσεων στο παιχνίδι.

Η αύξηση της συγκέντρωσης συνδέεται επίσης με το αίσθημα ευτυχίας, χαράς ή ευχαρίστησης, που προκαλούν οι φωτογραφίες νεαρών ζώων.

Πανέμορφες αλλά επικίνδυνες δροσοσταλίδες

Το φυτό Drosera, η πιο απλά στην αγγλική dewdrops (δροσοσταλίδες) είναι το πιο διαδεδομένο είδος σαρκοφάγων φυτών και συναντάται σε όλες τις ηπείρους, πλην της Ανταρκτικής.

Είναι εντυπωσιακό και όμορφο αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνο όμως για τα έντομα που θα το πλησιάσουν.

Όπως δηλώνει και το όνομά του, εκκρίνει μια κολλώση ουσία σε μορφή σταγόνων πάνω στην οποία κολλάνε τα έντομα και δεν μπορούν να διαφύγουν.

Το φυτό απορροφά από τα έντομα απαραίτητα για την επιβίωσή του μέταλλα που λείπουν από το φτωχό έδαφος στο οποίο συνήθως αναπτύσσεται.

Μια γάτα θα σωθεί αν πέσει από 32 ορόφους παρά από 7

Οι γάτες -γνωρίζουμε όλοι- είναι εφτάψυχες και σε καμία περίπτωση δεν έχει αποδειχτεί ότι «παραβιάζουν» τους νόμους της Φυσικής! «Όσο κι αν αφαίνεται παράξενο, οι γάτες που πέφτουν από ύψος 32 ορόφων έχουν περισσότερες πιθανότητες να σωθούν από ό,τι εάν έπεφταν από ένα επταώροφο κτίριο«, αναφέρει ομάδα Αμερικανών κτηνιάτρων στη Ν. Υόρκη. Πώς γίνεται αυτό;

Κατ ‘αρχάς, ένα γρήγορο μάθημα για το πώς διαχειρίζονται οι γάτες μια πτώση είναι ιδιαιτέρως χρήσιμο. Καταρχάς οι γάτες έχουν μια πολύ ισχυρή αίσθηση της κατεύθυνσης.

Έτσι όταν πέφτουν, είναι σε θέση να προσδιορίσουν ποια πλευρά πρέπει να είναι επάνω και στη συνέχεια να τοποθετήσουν το σώμα τους σε όρθια θέση. Αυτή η τοποθέτηση τούς επιτρέπει να προσγειωθούν στα τέσσερα πόδια, τα οποία γίνονται ευλύγιστα κατά την πρόσκρουση, απορροφώντας έτσι τη μεγάλη ένταση της πτώσης και αποτρέποντας το σπάσιμο των ποδιών τους.

Στο θέμα μας, τώρα. Όταν, λοιπόν, μια γάτα πέφτει από μια ψηλότερη θέση (αυτή των 32 ορόφων!), έχει μια επιπλέον ικανότητα: Μπορεί να θέσει εαυτόν σε θέση ομπρέλας, λειτουργώντας όπως ακριβώς ένα αλεξίπτωτο για τον άνθρωπο

.Έτσι, η μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος της δίνει την ευκαιρία να επιβραδύνει το ρυθμό της πτώσης, πράγμα που σημαίνει ότι είναι σε θέση να πέσει λίγο πιο… απαλά στο έδαφος.

Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει όταν το ύψος είναι μικρότερο. Γενικότερα αυτό που βοηθάει τη γάτα σε μια ομαλή… προσγείωση είναι στην ουσία το σβέλτο μυαλό, καθώς μπορεί να σκεφτεί πιο γρήγορα εν ώρα πτώσης!

Οι επιστήμονες συμπληρώνουν ότι «και ο άνθρωπος θα μπορούσε να έχει αυτή την ικανότητα, αν μπορούσε να σκεφτεί αρκετά γρήγορα την ώρα που βρίσκεται στο κενό!»…

Η ζήτηση για ωμέγα-3 αφανίζει τους καρχαρίες

Με αφανισμό κινδυνεύουν οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη, λόγω της αυξημένης ζήτησης για συμπληρώματα ωμέγα – 3.

Το συκώτι τους είναι γεμάτο πολύτιμα έλαια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή συμπληρωμάτων διατροφής.

Το πρόβλημα είναι ότι τα είδη καρχαριών που ζουν σε μεγάλα βάθη αργούν να ωριμάσουν και ξεκινούν να αναπαράγονται στα 35 τους χρόνια.

Τις απειλές που προκύπτουν από το ανελέητο κυνήγι καρχαριών για το συκώτι τους έφερε στο προσκήνιο η ΜΚΟ Oceana, που μάχεται για τη διατήρηση των ωκεανών.

Μάλιστα για την αντιμετώπιση της κατάστασης η οργάνωση ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να απαγορεύσει στα κράτη μέλη την αγορά ελαίων από καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη.

Σύμφωνα με το διευθυντή της Oceana, κ. Xavier Pastor, η ΕΕ έχει θεσπίσει κανονισμούς για τον περιορισμό του αριθμού των καρχαριών που αλιεύονται για τα πτερύγιά τους, ενώ απαγορεύει την αλίευση πολλών απειλούμενων ειδών καρχαριών.

Το πρόβλημα είναι ότι οι κανόνες δεν απαγορεύουν την πώληση ελαίων καρχαριών που αλιεύονται εκτός των συνόρων της ΕΕ, ένα κενό που οι αλιείς εκμεταλλεύονται στο έπακρο.

«Οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη έχουν γίνει ο νέος χρυσός. Έχουν μπει στο στόχαστρο πολλών αλιέων που τους κυνηγούν για τα έλαια του συκωτιού τους, τα οποία χρησιμοποιούνται σε συμπληρώματα διατροφής ωμέγα – 3, καλλυντικά και βιομηχανικά λιπαντικά», τόνισε ο κ. Pastor.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του πανεπιστημίου του Αμπερντίν, που παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Επιστημών της Βρετανίας, τα έλαια των ψαριών προλαμβάνουν τα κινητικά προβλήματα στους ηλικιωμένους.

Ευεργετικά είναι τα αποτελέσματα και για τα ζώα, καθώς όπως υποστηρίζουν παλαιότερες μελέτες, εκείνα που τρέφονται με τροφές πλούσιες σε ωμέγα – 3, έχουν μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη.

Γιγάντια φάλαινα προσέλκυσε καρχαρίες στην ακτή

Φάλαινα 30 μέτρων ξεβράστηκε την Κυριακή στην παραλία Muizenberg, κοντά στο Κέιπ Τάουν στη Νότιο Αφρική, μετά από επίθεση μεγάλων λευκών καρχαριών.

Οι αρχές της Νοτίου Αφρικής έκλεισαν για προληπτικούς λόγους ένα μεγάλο τμήμα της ακτογραμμής καθώς το κήτος προσέλκυε πολλούς καρχαρίες κοντά στην ακτή.

Τα μέλη της Υπηρεσίας Διαχείρισης Κρίσεων κατάφεραν να βγάλουν τη γιγάντια φάλαινα έξω από το νερό ώστε να την παραλάβει η μπουλντόζα για να τη μεταφέρει στη χωματερή.

Δείγματα έχουν ήδη σταλεί για εργαστηριακές εξετάσεις ώστε να προσδιοριστούν τα αίτια θανάτου, καθώς δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί αν η φάλαινα ήταν ζωντανή όταν δέχθηκε επίθεση από τους καρχαρίες ή αν είχε πεθάνει εξαιτίας κάποιας αρρώστιας.

Χαμαιλέοντας – ταρζάν στη Μαδαγασκάρη

Ένα ρύγχος που από πάνω μοιάζει με φτυαράκι και στην απόληξή του είναι ανασηκωμένο αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα που διαφοροποιεί από τους συγγενείς του το νέο είδος χαμαιλέοντα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα.

Εντοπίστηκε στη Μαδαγασκάρη από βιολόγους του Πολυτεχνείου του Braunschweig, της Γερμανίας. Το ζώο βαφτίστηκε Calumma tarzan, καθώς ανακαλύφθηκε σε μια δασώδη περιοχή που ονομάζεται «Δάσος Ταρζάν».

Οι επιστήμονες ελπίζουν πως το όνομα θα προκαλέσει το ενδιαφέρον, συμβάλλοντας έτσι στην ευαισθητοποίηση του κόσμου για την προστασία του είδους.

Οι άνθρωποι των σπηλαίων επικοινωνούσαν με γραπτή γλώσσα

Σύμβολα γραφής ηλικίας 35.000 ετών που εντοπίστηκαν σε γαλλικά σπήλαια μας αποκαλύπτουν ότι οι πρόγονοί μας επικοινωνούσαν με γραπτούς κώδικες πολύ πριν εμφανιστούν οι πρώτοι πολιτισμοί.

Χρήση των ίδιων 26 γραφημάτων γινόταν επί 20.000 χρόνια. Καναδή ανθρωπολόγος έχει ανακαλύψει δείγματα πανάρχαιας γραφής σε όλο τον κόσμο. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι ανθρώπινες φυλές δεν είχαν τη δυνατότητα των μεταξύ τους επαφών.

Χρήση γραπτών συμβόλων έκαναν οι μακρινοί πρόγονοί μας προκειμένου να επικοινωνούν μεταξύ τους. Κι αυτό πολύ πριν από την εμφάνιση των αρχαίων πολιτισμών. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η Καναδή ανθρωπολόγος Genevieve von Petzinger, που ανέλυσε βραχογραφήματα από 46 γαλλικά σπήλαια.

Οι έρευνές της καταδεικνύουν ότι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της εποχής των παγετώνων, πριν από 35.000 χρόνια, χρησιμοποιούσαν αυτά τα γραπτά σημάδια.

Η θεωρία της προκάλεσε αίσθηση, καθώς μέχρι σήμερα θεωρούσαμε ότι οι γραπτές γλώσσες έκαναν την εμφάνισή τους πριν από 5.000-6.000 χρόνια. Όμως το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι τα 5.000 βραχογραφήματα που εντόπισε περιορίζονται σε 26 διαφορετικά σχήματα. Γινόταν δε χρήση αυτών των συμβόλων επί 20.000 έτη.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα αν πίσω από αυτές τις απλές χαράξεις κρύβεται κάποιο νόημα. Η Genevieve von Petzinger το πιστεύει: «Όλοι σχεδόν οι ειδικοί συμφωνούν ότι αυτά τα πανάρχαια γραφήματα έγιναν για να εκφράσουν κάτι. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε το νόημά τους, αλλά δεν έχουν γίνει τυχαία. Είναι κωδικοί επικοινωνίας».

Τα γαλλικά σπήλαια, όπως το Lascaux και το Chauvet, είναι φημισμένα κυρίως για τις θαυμάσιες βραχογραφίες τους. Στα σημάδια ωστόσο απλής γραφής που υπήρχαν δίπλα τους δεν είχε δοθεί ιδιαίτερη σημασία.

Η Καναδή ανθρωπολόγος διαπίστωσε, προς μεγάλη της έκπληξη, πως παρά τον εκπεφρασμένο θαυμασμό των παλαιοντολόγων για τα ευρήματα κανείς δεν είχε προβεί στη συστηματική μελέτη και καταγραφή τους.

Μαθητές καθάρισαν ακτές

Διακόσιοι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου Ν. Μαρμαρά καθάρισαν τις ακτές «Μπανιέρες» και «Παράδεισος», στο Ν. Μαρμαρά, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Εκστρατείας Εθελοντικού Καθαρισμού ακτών που διοργανώνει η Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος ¨HELMEPA¨ και συμμετέχει ο Δήμος Σιθωνίας.

Με σύνθημα «Καθαρό περιβάλλον σημαίνει Πολιτισμός», εφοδιασμένοι με εργαλεία καθαρισμού, συνδύασαν περιβαλλοντική δράση και ψυχαγωγία υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών που πρόθυμα δέχτηκαν να υλοποιήσουν τη συγκεκριμένη δράση.

Ο Δήμαρχος Σιθωνίας κ.Ιωάννης Τζίτζιος σε δήλωσή του ανέφερε: «Ο Δήμος Σιθωνίας στοχεύει πρωτίστως στην ευαισθητοποίηση των τοπικών κοινωνιών και ιδιαίτερα των μαθητών σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος. Συνεχίζουμε και φέτος τη συνεργασία μας με τη HELMEPA και είμαστε βέβαιοι ότι θα βελτιώσουμε σημαντικά την περιβαλλοντική μας συμπεριφορά, δεδομένου ότι στο Δήμο μας ξεκινούν πολύ σύντομα δύο νέα προγράμματα ανακύκλωσης».

Πηγή: halkidikinews.gr

Όγκοι πάγου κάτω από την επιφάνεια του Άρη

Ουδείς αμφιβάλλει πως στον Άρη υπάρχει πάγος. Οι αστρονόμοι μπορούν πλέον να δουν απευθείας το λευκό πάγο και στους δύο πόλους, σε ένα στρώμα πάχους πολλών μέτρων. Παράλληλα, το τροχιακό αστεροσκοπείο Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) βρήκε πάγο πιο κοντά στον ισημερινό, σε γεωγραφικό πλάτος που στη Γη θα αντιστοιχούσε στη Νότια Ευρώπη.

Ο πάγος έχει πάχος αρκετών εκατοντάδων μέτρων κάτω από την επιφάνεια και βρίσκεται στην περιοχή Deuteronilus Mensae, που τοποθετείται σε βόρειο πλάτος 42,2º. Από γεωλογικής άποψης, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό τοπίο. Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται το όριο μεταξύ του παλαιού τοπίου, που είναι καλυμμένο με κρατήρες, και της χαμηλής Βόρειας Πεδιάδας (Vastitas Borealis).

Ως προς την τελευταία, εικάζεται ότι οφείλει την ύπαρξή της σε θάλασσα που υπήρξε πριν από 2 δισεκατομμύρια χρόνια. Το τοπίο είναι μια σύνθεση ελεύθερων βράχων, ανοιχτών πεδιάδων και ρεματιών. Από μακριά δεν εντυπωσιάζει, καθώς δίνει την εικόνα ενός συνηθισμένου τοπίου καλυμμένου με κόκκινη σκόνη.

Ο MRO διαθέτει ειδικό εξοπλισμό ραντάρ που ανιχνεύει κοιτάσματα πάγου. Όπως διαπιστώθηκε, οι ποσότητες είναι πολύ μεγάλες και καλύπτουν έκταση αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Ο πάγος βρίσκεται κυρίως κάτω από κρατήρες, πεδιάδες και απότομους γκρεμούς. Ενδεχομένως, η εν λόγω περιοχή να καλυπτόταν εντελώς από πάγο, όμως μια ξηρότερη περίοδος που επακολούθησε προκάλεσε την εξάτμισή του, με εξαίρεση τα συγκεκριμένα σημεία, όπου ο πάγος ήταν καλά προστατευμένος.

Πηγή:scienceillustrated.gr

Από πού φτάνει το αλάτι στη Νεκρά θάλασσα;

Το αλάτι στη Νεκρά θάλασσα προέρχεται από τον Ιορδάνη ποταμό που εκρέει στη θάλασσα. Παρότι το νερό των ποταμών είναι γλυκό, περιέχει μια μικρή ποσότητα διαλυμένου άλατος.

Στη Νεκρά θάλασσα δεν υπάρχουν οδοί απορροής. Επομένως, απώλεια νερού μπορεί να γίνει μόνο μέσω της εξάτμισης. Στη συνέχεια το αλάτι συσσωρεύεται.

Η ύπαρξη άλατος στον Ιορδάνη ποταμό οφείλεται κυρίως στο φαινόμενο της διάβρωσης. Πρόκειται για χημική διαδικασία που διασπά πέτρες, δημιουργώντας μεγάλες ποσότητες διαλυμένων ανόργανων στερεών ουσιών με τη μορφή ιόντων, όπως Na+ (νατρίου) και Cl- (χλωρίου), που συνδυαστικά μάς δίνουν το μαγειρικό αλάτι.

Η διαδικασία που μετατρέπει τη Νεκρά θάλασσα σε αλμυρή είναι η ίδια με αυτήν που έκανε όλες τις θάλασσες του πλανήτη μας αλμυρές πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όση η ηλικία της Γης.

Οδοί απορροής δεν υπάρχουν και στους ωκεανούς. Τα στοιχεία που διαφοροποιούν τη Νεκρά θάλασσα είναι η περιορισμένη έκτασή της καθώς και το ζεστό και ξηρό κλίμα που επικρατεί στην περιοχή, με αποτέλεσμα το φαινόμενο να εξελίσσεται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα.


Ο Ιορδάνης ποταμός εκβάλλει στη Νεκρά θάλασσα, καθιστώντας την αλμυρή. Η μεγάλη περιεκτικότητα άλατος προσδίδει στο νερό υψηλή πυκνότητα κι έτσι επιπλέει κανείς ευκολότερα απ’ ό,τι στις υπόλοιπες θάλασσες.

Η περιεκτικότητα άλατος στη Νεκρά θάλασσα είναι της τάξης του 33,7‰. Αντίστοιχα, στους ωκεανούς, η περιεκτικότητα άλατος, κατά μέσο όρο, δεν υπερβαίνει το 3,9‰. Χωρίς απορροή, θα πίστευε κανείς, πως κάποτε η Νεκρά θάλασσα θα πλημμύριζε.

Το κλίμα όμως στην κοιλάδα του Ιορδάνη είναι τόσο θερμό και ξηρό, που το νερό που εξατμίζεται είναι ισόποσο εκείνου που εισρέει από τον ποταμό. Όταν η συγκέντρωση άλατος είναι πολύ υψηλή, επέρχεται κορεσμός στο νερό, καθώς δεν μπορεί να συσσωρεύσει μεγαλύτερη ποσότητα. Όσο η εξάτμιση συνεχίζεται και η συγκέντρωση άλατος περάσει το σημείο κορεσμού, το αλάτι αρχίζει να παίρνει στερεά μορφή.

Όταν εξαφανιστεί όλο το νερό, οι κρύσταλλοι άλατος μπορούν πλέον να συλλεχθούν. Πρόκειται για καθαρό χλωριούχο νάτριο –το μαγειρικό αλάτι– που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιομηχανία τροφίμων ή και τη χημική βιομηχανία.
scienceillustrated.gr

Κινδυνεύουν οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη

Με αφανισμό κινδυνεύουν οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη, λόγω της αυξημένης ζήτησης για συμπληρώματα ωμέγα – 3.Το συκώτι τους είναι γεμάτο πολύτιμα έλαια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή συμπληρωμάτων διατροφής.

Το πρόβλημα είναι ότι τα είδη καρχαριών που ζουν σε μεγάλα βάθη αργούν να ωριμάσουν και ξεκινούν να αναπαράγονται στα 35 τους χρόνια.

Τις απειλές που προκύπτουν από το ανελέητο κυνήγι καρχαριών για το συκώτι τους έφερε στο προσκήνιο η ΜΚΟ Oceana, που μάχεται για τη διατήρηση των ωκεανών.

Μάλιστα για την αντιμετώπιση της κατάστασης η οργάνωση ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να απαγορεύσει στα κράτη μέλη την αγορά ελαίων από καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της Oceana, κ. Xavier Pastor, η ΕΕ έχει θεσπίσει κανονισμούς για τον περιορισμό του αριθμού των καρχαριών που αλιεύονται για τα πτερύγιά τους, ενώ απαγορεύει την αλίευση πολλών απειλούμενων ειδών καρχαριών.

Το πρόβλημα είναι ότι οι κανόνες δεν απαγορεύουν την πώληση ελαίων καρχαριών που αλιεύονται εκτός των συνόρων της ΕΕ, ένα κενό που οι αλιείς εκμεταλλεύονται στο έπακρο.

«Οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη έχουν γίνει ο νέος χρυσός. Έχουν μπει στο στόχαστρο πολλών αλιέων που τους κυνηγούν για τα έλαια του συκωτιού τους, τα οποία χρησιμοποιούνται σε συμπληρώματα διατροφής ωμέγα – 3, καλλυντικά και βιομηχανικά λιπαντικά», τόνισε ο κ. Pastor.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του πανεπιστημίου του Αμπερντίν, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Επιστημών της Βρετανίας, τα έλαια των ψαριών προλαμβάνουν τα κινητικά προβλήματα στους ηλικιωμένους. (Διαβάστε εδώ περισσότερες λεπτομέρειες)

Ευεργετικά είναι τα αποτελέσματα και για τα ζώα, καθώς όπως υποστηρίζουν παλαιότερες μελέτες, εκείνα που τρέφονται με τροφές πλούσιες σε ωμέγα – 3, έχουν μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη.

Πηγή:econews

Όγκοι πάγου κάτω από την επιφάνεια του Άρη

Ουδείς αμφιβάλλει πως στον Άρη υπάρχει πάγος. Οι αστρονόμοι μπορούν πλέον να δουν απευθείας το λευκό πάγο και στους δύο πόλους, σε ένα στρώμα πάχους πολλών μέτρων. Παράλληλα, το τροχιακό αστεροσκοπείο Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) βρήκε πάγο πιο κοντά στον ισημερινό, σε γεωγραφικό πλάτος που στη Γη θα αντιστοιχούσε στη Νότια Ευρώπη.

Ο πάγος έχει πάχος αρκετών εκατοντάδων μέτρων κάτω από την επιφάνεια και βρίσκεται στην περιοχή Deuteronilus Mensae, που τοποθετείται σε βόρειο πλάτος 42,2º. Από γεωλογικής άποψης, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό τοπίο. Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται το όριο μεταξύ του παλαιού τοπίου, που είναι καλυμμένο με κρατήρες, και της χαμηλής Βόρειας Πεδιάδας (Vastitas Borealis).

Ως προς την τελευταία, εικάζεται ότι οφείλει την ύπαρξή της σε θάλασσα που υπήρξε πριν από 2 δισεκατομμύρια χρόνια. Το τοπίο είναι μια σύνθεση ελεύθερων βράχων, ανοιχτών πεδιάδων και ρεματιών. Από μακριά δεν εντυπωσιάζει, καθώς δίνει την εικόνα ενός συνηθισμένου τοπίου καλυμμένου με κόκκινη σκόνη.

Ο MRO διαθέτει ειδικό εξοπλισμό ραντάρ που ανιχνεύει κοιτάσματα πάγου. Όπως διαπιστώθηκε, οι ποσότητες είναι πολύ μεγάλες και καλύπτουν έκταση αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Ο πάγος βρίσκεται κυρίως κάτω από κρατήρες, πεδιάδες και απότομους γκρεμούς. Ενδεχομένως, η εν λόγω περιοχή να καλυπτόταν εντελώς από πάγο, όμως μια ξηρότερη περίοδος που επακολούθησε προκάλεσε την εξάτμισή του, με εξαίρεση τα συγκεκριμένα σημεία, όπου ο πάγος ήταν καλά προστατευμένος.

Από πού φτάνει το αλάτι στη Νεκρά θάλασσα;

Το αλάτι στη Νεκρά θάλασσα προέρχεται από τον Ιορδάνη ποταμό που εκρέει στη θάλασσα. Παρότι το νερό των ποταμών είναι γλυκό, περιέχει μια μικρή ποσότητα διαλυμένου άλατος.

Στη Νεκρά θάλασσα δεν υπάρχουν οδοί απορροής. Επομένως, απώλεια νερού μπορεί να γίνει μόνο μέσω της εξάτμισης. Στη συνέχεια το αλάτι συσσωρεύεται.

Η ύπαρξη άλατος στον Ιορδάνη ποταμό οφείλεται κυρίως στο φαινόμενο της διάβρωσης. Πρόκειται για χημική διαδικασία που διασπά πέτρες, δημιουργώντας μεγάλες ποσότητες διαλυμένων ανόργανων στερεών ουσιών με τη μορφή ιόντων, όπως Na+ (νατρίου) και Cl- (χλωρίου), που συνδυαστικά μάς δίνουν το μαγειρικό αλάτι.

Η διαδικασία που μετατρέπει τη Νεκρά θάλασσα σε αλμυρή είναι η ίδια με αυτήν που έκανε όλες τις θάλασσες του πλανήτη μας αλμυρές πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, όση η ηλικία της Γης.

Οδοί απορροής δεν υπάρχουν και στους ωκεανούς. Τα στοιχεία που διαφοροποιούν τη Νεκρά θάλασσα είναι η περιορισμένη έκτασή της καθώς και το ζεστό και ξηρό κλίμα που επικρατεί στην περιοχή, με αποτέλεσμα το φαινόμενο να εξελίσσεται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα.


Ο Ιορδάνης ποταμός εκβάλλει στη Νεκρά θάλασσα, καθιστώντας την αλμυρή. Η μεγάλη περιεκτικότητα άλατος προσδίδει στο νερό υψηλή πυκνότητα κι έτσι επιπλέει κανείς ευκολότερα απ’ ό,τι στις υπόλοιπες θάλασσες.

Η περιεκτικότητα άλατος στη Νεκρά θάλασσα είναι της τάξης του 33,7‰. Αντίστοιχα, στους ωκεανούς, η περιεκτικότητα άλατος, κατά μέσο όρο, δεν υπερβαίνει το 3,9‰. Χωρίς απορροή, θα πίστευε κανείς, πως κάποτε η Νεκρά θάλασσα θα πλημμύριζε.

Το κλίμα όμως στην κοιλάδα του Ιορδάνη είναι τόσο θερμό και ξηρό, που το νερό που εξατμίζεται είναι ισόποσο εκείνου που εισρέει από τον ποταμό. Όταν η συγκέντρωση άλατος είναι πολύ υψηλή, επέρχεται κορεσμός στο νερό, καθώς δεν μπορεί να συσσωρεύσει μεγαλύτερη ποσότητα. Όσο η εξάτμιση συνεχίζεται και η συγκέντρωση άλατος περάσει το σημείο κορεσμού, το αλάτι αρχίζει να παίρνει στερεά μορφή.

Όταν εξαφανιστεί όλο το νερό, οι κρύσταλλοι άλατος μπορούν πλέον να συλλεχθούν. Πρόκειται για καθαρό χλωριούχο νάτριο –το μαγειρικό αλάτι– που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιομηχανία τροφίμων ή και τη χημική βιομηχανία.

Πηγή: scienceillustrated.gr