Με πολύ μεράκι, άφθονο γέλιο και τραγούδι η συνταγή για την δημιουργία παστού χοιρινού στην Βαρβάσαινα Ηλείας.
Η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα αλλά νέοι και ηλικιωμένοι στην Βαρβάσαινα συνεργάζονται κάθε χρόνο για να φτιάξουν παστό χοιρινό, αναφέρει το ρεπορτάζ του iliaoikonomia.gr.
Η διαδικασία:
Αφού σφάξουν το χοιρινό, το κρεμάνε σε δροσερό και αεριζόμενο μέρος, για να στεγνώσει και να παγώσει για να μπορέσουν να το κόψουν. Έπειτα είτε το χωρίζουν στη μέση κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς για να μπορέσουν να το κόψουν σε κομμάτια πιο εύκολα είτε ολόκληρο το κρεμάνε για να κόψουν σε λωρίδες πλάτους περίπου 8-10 εκατοστών. Χαράσσουν επιφανειακά τα κομμάτια μέχρι το σημείο όπου αρχίζει το κρέας και τελειώνει η επιφάνεια του λίπος. Αλατίζουν όλα τα κομμάτια πολύ καλά και μέσα στις χαρακιές μας, για να πάει παντού το αλάτι και το αφήνουν για πέντε-έξι μέρες περίπου.
Αυτό που επιτυχαίνουν με το αλάτισμα είναι να απορροφήσει την εσωτερική υγρασία του κρέατος η οποία είναι υπεύθυνη για το χάλασμα των τροφών.
Μόλις περάσει το στάδιο του καπνίσματος, το κρέας κόβεται πάνω στις χαράξεις, πλένεται και βράζεται με ελάχιστο νερό αλλά αρκετό λίπος.
Στο τέλος προσθέτουν ότι μπαχαρικά και μυρωδικά (αν) θέλουν και σβήνουν με κρασί. Μόλις κρυώσει το παστό, αποθηκεύεται και καλύπτουν παντού με λίπος. Αν μείνει σε δροσερό και σκοτεινό μέρος, διατηρείται σχεδόν για ένα χρόνο.
Τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχαν ψυγεία για να διατηρηθεί το κρέας, οι άνθρωποι είχαν βρει διάφορες μεθόδους συντήρησης ακόμα και στο κρέας για να έχουν πρόχειρο όταν τους χρειαζόταν και να μην τους χάλαγε όταν ήταν μεγάλη ποσότητα. Αυτό βέβαια απαιτούσε δυο πράγματα, το συντηρητικό για να μην χαλάσει το κρέας και η κατάλληλη θερμοκρασία συντήρησης.
Και του χρόνου!!!!!
Η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα αλλά νέοι και ηλικιωμένοι στην Βαρβάσαινα συνεργάζονται κάθε χρόνο για να φτιάξουν παστό χοιρινό, αναφέρει το ρεπορτάζ του iliaoikonomia.gr.
Η διαδικασία:
Αφού σφάξουν το χοιρινό, το κρεμάνε σε δροσερό και αεριζόμενο μέρος, για να στεγνώσει και να παγώσει για να μπορέσουν να το κόψουν. Έπειτα είτε το χωρίζουν στη μέση κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς για να μπορέσουν να το κόψουν σε κομμάτια πιο εύκολα είτε ολόκληρο το κρεμάνε για να κόψουν σε λωρίδες πλάτους περίπου 8-10 εκατοστών. Χαράσσουν επιφανειακά τα κομμάτια μέχρι το σημείο όπου αρχίζει το κρέας και τελειώνει η επιφάνεια του λίπος. Αλατίζουν όλα τα κομμάτια πολύ καλά και μέσα στις χαρακιές μας, για να πάει παντού το αλάτι και το αφήνουν για πέντε-έξι μέρες περίπου.
Αυτό που επιτυχαίνουν με το αλάτισμα είναι να απορροφήσει την εσωτερική υγρασία του κρέατος η οποία είναι υπεύθυνη για το χάλασμα των τροφών.
Μόλις περάσει το στάδιο του καπνίσματος, το κρέας κόβεται πάνω στις χαράξεις, πλένεται και βράζεται με ελάχιστο νερό αλλά αρκετό λίπος.
Στο τέλος προσθέτουν ότι μπαχαρικά και μυρωδικά (αν) θέλουν και σβήνουν με κρασί. Μόλις κρυώσει το παστό, αποθηκεύεται και καλύπτουν παντού με λίπος. Αν μείνει σε δροσερό και σκοτεινό μέρος, διατηρείται σχεδόν για ένα χρόνο.
Τα παλιά χρόνια που δεν υπήρχαν ψυγεία για να διατηρηθεί το κρέας, οι άνθρωποι είχαν βρει διάφορες μεθόδους συντήρησης ακόμα και στο κρέας για να έχουν πρόχειρο όταν τους χρειαζόταν και να μην τους χάλαγε όταν ήταν μεγάλη ποσότητα. Αυτό βέβαια απαιτούσε δυο πράγματα, το συντηρητικό για να μην χαλάσει το κρέας και η κατάλληλη θερμοκρασία συντήρησης.
Και του χρόνου!!!!!