 |
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος συνήθως μιλάει με την τέχνη του. Αποφεύγει τις συνεντεύξεις και προτιμά να παρακολουθεί τα πράγματα από μία απόσταση. Σε μία συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης που έδωσε στο «Πρώτο Θέμα» μίλησε για την απόφαση του να γίνει ηθοποιός αλλά και για τα πρώτα δύσκολα χρόνια.
«Το μεγαλύτερο δώρο σε σχέση με άλλες δουλειές είναι ότι πρόκειται για μια δουλειά που την αγαπάς. Γιατί πολλοί άνθρωποι συνήθως κάνουν μια δουλειά που δεν την αγαπούν. Ξέρεις το "α! σε είδα στην τηλεόραση" που σου λένε όταν είσαι ηθοποιός μπορούν να στο πουν και αν σε δουν στις ειδήσεις επειδή είσαι εγκληματίας. (...) Μπήκα σε μια σχολή από το όνειρό μου να γίνω ηθοποιός το '89. Δεν ήξερα κανέναν και δεν με ήξερε κανείς. Τέλειωσα το '92. Από εκεί και πέρα κυνηγάς οντισιόν, ακροάσεις. Είχα βάλει ένα όριο στη ζωή μου ότι αν δεν τα καταφέρω ως τα 30 μου να βιοποριστώ από αυτό το επάγγελμα, θα τα παρατούσα. Και το γκαρσόνι είχα κάνει και δαντέλες πουλούσα σε μαγαζί στη Ρόμβης και σε βίντεο κλαμπ είχα δουλέψει και σε ουζερί. Πολλές δουλειές. Ήξερα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Το θέμα ήταν αυτό που θα κάνω να το γουστάρω πραγματικά. Ευτυχώς, πρόλαβα στα 29 μου να παίξω στα "Εγκλήματα". Τότε ήταν η εποχή που μπορούσα πια οικονομικά να νοικιάσω και το πρώτο μου σπίτι».
real.gr
